Schoolkrant

Het interview met mevrouw Van IJsseldijk

Mevrouw Van IJsseldijk kon wegens privéomstandigheden afgelopen tijd niet op school komen. Het leek mij een leuk idee om daarom online, via teams, een interview te houden met onze docent Nederlands. Het was een heel gezellig gesprek! 

Voor de mensen waarbij u nog niet bekend bij bent, wie is mevrouw van IJsseldijk?

Als ik mezelf zou voorstellen, dan zou ik mezelf beschrijven als een felgekleurde dame die op hoge hakken door de school loopt. Én die in 254 een lokaal heeft met heel veel boeken en de boekenkast van boeken. Maar ze geeft Nederlands aan de bovenbouw.

Hoelang zit u nou eigenlijk al in het onderwijs?

Ik denk al wel 32 jaar ... Maar niet alleen op de OSG hoor, ik heb eerst gewerkt op een school in Amsterdam. Daarna ben ik in 2006 begonnen op de OSG tot 2014. Toen heb ik een tijdje gewerkt in Wieringenwerf en ben in 2019 weer teruggekomen naar de OSG. Ik vind het heel fijn om op Texel te werken door de kleinschaligheid, de open en de creatieve houding van de leerlingen en natuurlijk de natuur!

Koffie of thee?

Koffie, zwarte koffie!

Als docent Nederlands leest u natuurlijk heel veel. Maar wat is uw favoriete boek?

Ik heb niet echt één specifiek boek, maar Wees Onzichtbaar van Murat Isik vind ik echt prachtig! Het is deels autobiografisch en gaat over de integratie van een Turkse familie. Het speelt zich af in de Bijlmer in de tijd dat ik in Amsterdam woonde, daardoor is het heel herkenbaar. In het boek wordt bijvoorbeeld de Bijlmerramp beschreven (1992), één van mijn leerlingen was betrokken bij deze ramp met het vliegtuig. in de Kruitberg. Verschrikkelijk!

Heeft u ook een geheim talent? (ofwel hobby’s)

Haha, een echt geheim talent heb ik niet, maar ik ben de laatste tijd wel erg goed in haken geworden. Een grote passie van mij is ook saxofoon spelen, dat doe ik ook al heel erg lang. Verder weet ik bijzonder veel af van plantjes en ik werk bij de slager, als vegetariër.

 

Voor de leerlingen die het misschien niet weten, maar als één iemand veel schoenen heeft is het wel mevrouw van IJsseldijk. Maar ik durf het haast niet te vragen hoeveel schoenen heeft u eigenlijk?

Ik denk wel 300 paar, misschien wel meer zelfs.  Ik heb zelfs een speciale schoenenenkamer, een walk-in-shoe-closet.

 

Om het interview af te sluiten: wat is uw favoriete gedicht?

Mijn favoriete gedicht is: De IJsvogel van Arie van den Berg. Overal om mijn heen heb ik wel iets van ijsvogels. In mijn huis hangen bijvoorbeeld schilderijen en ik heb een borduursel.

IJSVOGEL
dolk op wieken in een jasje van kobalt,
buik oranje…maar de oogwenk ziet
even maar een blauwe vlam
voor hogere jagers zo blauw als het water;
voor wie daaronder huist (de voorn, de bliek)
het grauw oranje van dor blad
totdat de twijg kort neerbuigt, terugveert,
vleugels vinnen blijken en de dolk
zich om de schubben schaart, waarvan
de tak straks glinstert, na de slacht wanneer
het wapen drooggepoetst, de slokop zit en
schokkend kleur geeft aan de winter

 

En natuurlijk mist ze iedereen heel erg veel, zowel de leerlingen van nu als haar oude leerlingen. ‘Ik hoop zo snel mogelijk weer terug te komen en jullie allemaal wel weer te zien,’

Meer artikelen uit de schoolkrant: